Когда и Карл повторил те же самые слова на романском языке, Людовик, как старший, первый произнес клятву в следующих выражениях:
«Рго Deo amur et pro christian poblo et nostro commun salvament, dist de in avant, in quant Deus savir et prodir me dunat, si salvaraeio cist meon fradre Karlo, et in adiudha et in cadhuna cosa, si cum от per dreit son fradra salvar d’ist, in о quid il mi altresifazet, et ab Ludher nul plaid numquam prindrai qui meon val cist meon fradre Karle in damno sit»’.
Когда же кончил Людовик, Карл произнес подобную же клятву на тевтонском языке:
«In Codes minna ind in thes christianes folches ind unser bedhero gealtnissi, fan thesemo dage frammordes, so from so mir Gotgewizci indimadh jurgibit, so haldih tesan minon bruodher, soso man mit rehtu sinan bruher seal, in thiu, thaz er mig sosoma duo; indi mit Ludheren in nohhein in thing ne geganga, the minan willon imo ce scadhen werhen2.